مکالمات خیام با همسرش

مکالمات خیام با همسرش:

زن: کجایی عزیزم؟

خیام :

ماییم و می و مطرب و این کُنجِ خراب

جان و دل و جام و جامه در رهن شراب

زن: مشروب !؟ مگه تو نگفتی من نماز میخونم؟

خیام :

می خوردن و شاد بودن آیین من است

فارغ بودن ز کفر و دین، دین من است

زن :

با کیا هستی حالا خبرِ مرگت؟

خیام :

فصل گل و طرف جویبار و لب کِشت

با یک دو سه یار و دلبر حور سرشت

زن :

آدرس بده بیام بزنم تو دهن این حوری ها!

خیام :

راه پنهانی میخانه نداند همه کس

جز من و زاهد و شیخ و دو سه رُسوای دگر

زن:

اونقدر مشروب بخور تا بترکی!

خیام :

گر می نخوری طعنه مزن مستان را

بنیاد مکن تو حیله و دستان را

زن: برووو بمیررررر!

خیام :

چون مُرده شوم خاکِ مرا گم سازید

احوال مرا عبرتِ مردم سازید...